عنوان کامل پایان نامه :

 سنجش پایداری شهرهای کوچک در استان مازندران

قسمتی از متن پایان نامه :

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

نتایج حاصل از مطالعه و تحلیل شاخص های سنجش پایداری اقتصادی نشان از وضعیت نامطلوب پایداری بویژه در شهرهای ناحیه مرکزی استان دارد. امتیازات بدست آمده بیانگر این می باشد که شاخص های نسبت درآمد به هزینه، نرخ تغییر درآمد سالیانه، نسبت معکوس درصد جمعیت واقع در زیر خط فقر، نرخ پس انداز واقعی، سطح و تنوع عملکردی شهر در شاخص اقتصادی، نسبت اشتغال در فعالیت های غیر کشاورزی و… بیشترین سهم را در ناپایداری اقتصاد این شهرها داشته اند. در بین شهرهای مورد مطالعه تنها دو شهر نکا و رامسر به لحاظ اقتصادی در شرایط پایدار قرار داشته اند. برخورداری از اقتصاد گردشگری و خدمات وابسته به آن در شهر رامسر و استقرار و توسعه فعالیت صنعتی همراه با فعالیت های کشاورزی در شهر نکا سبب ارتقاء شاخص های پایداری این شهرها شده می باشد.

یافته های پژوهش نشان می دهد که شهرهایی که از جمعیت کمتری برخوردارند به لحاظ اقتصادی شرایط پایداری ضعیفتری نسبت به شهرهای بالا دست خود دارند و میل به ناپایداری در این شهرها نیز بیشتر می باشد. یکی از علت های اصلی، تخصیص منابع و بودجه های دولتی کمتر به این شهرهاست. زیرا یکی از فاکتورهای اصلی تخصیص منابع های دولتی به شهرها، بر مبنای جمعیت شهرها می باشد و هر چقدر جمعیت شهرها بیشتر بوده از منابع دولتی بیشتری برخوردار خواهند گردید. لذا در نظر داشتن مولفه های پایداری اقتصادی بویژه مولفه عدالت اقتصادی در شهرهایی که از جمعیت کمی برخوردارند و یا تازه تبدیل به شهر شده اند و از شرایط ناپایداری برخوردارند ضروری می باشد.

به گونه کلی فعالیت های اقتصادی در شهرهای کوچک استان از سازو کارهای نهادی مناسب و قانونمند که منجر به کسب منافع سازمان یافته و سود مناسب گردد برخوردار نمی باشند. که بواسطه این امر،  مهاجرت از این شهرها به شهرهای بزرگتر افزایش می یابد. بطوری که بر اساس آخرین نتایج سرشماری(1390)نرخ رشد 33 درصد شهرهای کوچک استان منفی بوده می باشد و در زمره شهرهای مهاجرفرست قرار داشته اند. اتکای اقتصاد اکثر شهرهای کوچک به بخش کشاورزی و استعداد ضعیف این بخش در ایجاد فرصتهای شغلی و مسایل مربوط به آن یکی از عوامل متعددی می باشد که بنظر می رسد به لحاظ ساختاری شهرهای کوچک استان را به گروه شهرهای مهاجر فرست کشانده می باشد. براساس مطالعات انجام شده شهرهای کوچک در شهرستان های سوادکوه، جویبار، بهشهر، نکا و محمودآباد به ترتیب در گروه مهاجرفرست ترین شهرستان های استان قرار دارند. مهاجرت از این شهرها اکثراً از عدم زیر ساخت های اقتصادی و خدمات زیربنایی مناسب در این گونه شهر ها از یکسو و انتظار درآمد و اشتغال بهتر به همراه وجود خدمات و تسهیلات رفاهی، آموزشی و بهداشتی برتر در شهرهای بزرگتر از سوی دیگر متأثر می گردد. مهاجرفرستی شهرهای کوچک به علاوه که این شهرها را از بعد اقتصادی دگرگون می سازد، بر ساختار جمعیتی- اجتماعی و فرهنگی منطقه نیز اثر  می گذارد.

سوالات یا اهداف این پایان نامه :

  • شهرهای کوچک استان با در نظر داشتن ابعاد اقتصادی، اجتماعی، زیست محیطی و کالبدی از چه اندازه پایداری برخوردارند؟
  • سایت منبع

  • در شرایط فعلی با در نظر داشتن شاخص های توسعه پایدار شهری، کدامیک از ابعاد از وضعیت بهتری در شهرهای کوچک استان برخوردار می باشد؟
  • برای رسیدن به پایداری کدامیک از ابعاد پایداری از وزن و اهمیت بیشتری برخوردارند؟
  • با اتخاذ چه الگویی می توان شهرهای کوچک استان را به سمت توسعه پایدار شهری هدایت نمود؟

 دانلود متن کامل پایان نامه جغرافیا در لینک پایین صفحه