سنجش پایداری شهرهای کوچک در استان مازندران

قسمتی از متن پایان نامه :

نحوه استقرار بر اساس منابع آب زیرزمینی

منابع آب زیر زمینی و سفره های مناسب آب در نیمه شمالی و در سطح جلگه قرار گرفته می باشد. یکی از علت های اصلی تراکم زیاد جمعیت و پراکنش ناهمگن آنها در سطح استان و حتی ناهمگنی توزیع سکونتگاهها در سطح جلگه، امکان دسترسی به منابع آب زیر زمینی و برخورداری از سفره مناسب آبهای زیر زمینی می باشد. توزیع جمعیت و نقاط سکونتگاهی استان حاکی از استقرار حدود 85 درصد از کل جمعیت استان بر روی سازندهای سست که امکان دسترسی به آب زیر زمینی را فراهم می آورد استقرار یافته اند. به تعبیری تنها 15 درصد از جمعیت استان در قسمت غیر جلگه ای یا بر روی واحدهای سخت کوهستانی استقرار دارند.

بطور کلی از 53 نقطه شهری تعداد 34 شهر که حدود 90 درصد جمعیت شهری را در خود جای داده اند، بر روی سازندهای سست و نواحی دارای آبخوان آبرفتی پا گرفته اند. از طرفی دیگر در حوزه ارتفاعات و نواحی کوهستانی به دلیل کمبود منابع آب زیر زمینی و استقرار بر اساس الگوی خطی در امتداد دره ها و شبکه های رودخانه ای، رسوبات غیرقابل نفوذ و یا سنگ های ناتراوا که درز و شکاف کمی دارند، جمعیت کمی استقرار دارند.

علاوه بر آبدهی آبخوانها، کیفیت سفره های آب زیر زمینی نیز در نحوه پراکنش نقاط جمعیتی تأثیر بسزا و تعیین کننده ای دارد، بطوریکه در حدود 66 درصد جمعیت استان بر روی آبخوان های با کیفیت آب مناسب(تیپ آبهای کربناته) استقرار یافته اند. به عنوان مثال در نیمه شرقی استان و در شمال بهشهر و گلوگاه به دلیل آب نامناسب زیرزمینی و بافت شور و کلره خاکها و مقدار بالای یون کلر هیچگونه نقطه شهری شکل نگرفته می باشد و آبادی ها نیز بسیار کم تراکم و متفرق اند.

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

 

4-1-3-2- توزیع واستقرار سکونتگاههای شهری استان بر اساس ویژگی های ژئومورفولوژیک

سیمای ظاهری زمین که به صورت ناهمواری ها نمایان می گردد، همواره در شیوه سکونت گزینی و نحوه استقرار نقاط سکونتگاهی انسانی تأثیر اساسی اعمال کرده می باشد. در این قسمت آن چیز که به عنوان ناهمواری از آن نام برده می گردد شامل اشکال مختلف ژئومورفولوژیک و واحدهای مختلف آن اعم از کوهستان، کوهپایه، دره، جلگه، دشت و یا نواحی ساحلی می باشد که به صورت مصب های رودخانه ای یا دلتاهای وسیع آبرفتی، سواحل هموار ماسه ای یا تپه های کوتاه ماسه ای و شنی می باشد.

بطور کلی نواحی کوهستانی به دلیل محدودیت هایی که دارند از قبیل نبود اراضی هموار و مساعد برای کشاورزی، نبود خاک لایه و بافت مناسب، سختی اقلیم و صعوبت راههای دسترسی و مسائلی از این قبیل پذیرای جمعیت قلیلی هستند. پیش روی دشت ها به دلیل شرایط زیستی مساعد تر همواره نقاط پر جمعیت تر و متراکم تری را در خود جای داده اند. این مسئله بصورت یک قانون جغرافیای طبیعی اظهار می گردد که با افزایش ارتفاع از تعداد جمعیت کاسته می گردد. این ویژگی نشان می دهد که دشت ها و جلگه های ساحلی از نواحی پرتراکم جمعیت در دنیا هستند. همین ویژگی به نحو محسوسی نیز در سطح استان مازندران نمود یافته می باشد.

سوالات یا اهداف این پایان نامه :

  • شهرهای کوچک استان با در نظر داشتن ابعاد اقتصادی، اجتماعی، زیست محیطی و کالبدی از چه اندازه پایداری برخوردارند؟
  • در شرایط فعلی با در نظر داشتن شاخص های توسعه پایدار شهری، کدامیک از ابعاد از وضعیت بهتری در شهرهای کوچک استان برخوردار می باشد؟
  • برای رسیدن به پایداری کدامیک از ابعاد پایداری از وزن و اهمیت بیشتری برخوردارند؟
  • با اتخاذ چه الگویی می توان شهرهای کوچک استان را به سمت توسعه پایدار شهری هدایت نمود؟

سایت منبع

 دانلود متن کامل پایان نامه جغرافیا در لینک پایین صفحه