شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

 سنجش پایداری شهرهای کوچک در استان مازندران

قسمتی از متن پایان نامه :

از ارتفاع 100 متر به بالا جمعیت به یکباره افت سریع نموده بطوریکه تنها سه نقطه شهری با جمعیتی معادل 22533 نفر در طیف ارتفاع 100 تا 200 متر زندگی می کنند. پهنه فوق با مساحتی در حدود 43/691 کیلومتر مربع 9/2 درصد از کل مساحت استان را شامل شده که تراکم نسبی جمعیت آن حدود 171 نفر در هر کیلومتر مربع می باشد. گرچه تفرق و پراکنش جمعیت در این طیف ارتفاع، کاهش قابل ملاحظه ای نسبت به پهنه ماقبل خود دارد، لیکن به دلیل اتصال و پیوستگی پهنه ها در سطح زمین و اینکه هنوز در این ارتفاعات شیب زمین کم تا متوسط ارزیابی می گردد، لذا تراکم نسبی جمعیت در سطح استان بسیار نزدیک می باشد و کماکان جزء پهنه های پرجمعیت و یا با جمعیت متوسط به شمار می رود. نکته مهم اینکه اکثر آبادی های واقع در این محدوده جمعیت های متراکم و انبوهی دارند و بسیاری از روستاها در آستانه تبدیل به روستاشهر یا شهرهای کوچک هستند. به لحاظ ویژگی‌های توپوگرافیک این محدوده شامل دشت سرها، رأس مخروط افکنه ها، تپه ماهورهای مشرف بر دشت و یا کوهپایه های کم شیب مشرف بر جلگه را شامل می گردد.

طبقه ارتفاعی 200 تا 400 متر با مساحتی در حدود 1243 کیلومتر مربع در حدود 2/5 درصد از کل مساحت استان را شامل شده می باشد. در این پهنه ارتفاعی تنها یک نقطه شهری(شهر شیرگاه) با 8129 نفر جمعیت هست. تراکم نسبی جمعیت در این پهنه حدود 43 نفر در هر کیلومتر مربع می باشد. این وضعیت پراکنش و تفرق کامل جمعیت همراه با افزایش ارتفاع را نشان می دهد.

سایت منبع

ششمین کمربند ارتفاعی استان پهنه 400 تا 600 متر را شامل می گردد که مساحت این پهنه حدود 5/1248 کیلومتر مربع می باشد و 2/5 درصد از کل مساحت استان را شامل شده و با مساحت طبقه پیشین خود تفاوت چندانی ندارد، اما از حجم و تعداد جمعیت کاسته شده و تراکم نسبی جمعیت به 33 نفر در هر کیلومتر مربع می رسد. در این  پهنه تعداد دو شهر زیراب و پل سفید با جمعیتی حدود  23378 نفر قرار دارد. این پهنه اکثراً کوهپایه های مرتفع و یا دره های وسیع رودخانه ای مانند دره رودخانه تالار را شامل می گردد و شهرها عموماً کوچک و کم جمعیت  می باشند. می توان گفت ارتباط خطی کاملاً معناداری بین تعداد نقاط سکونتگاهی و جمعیت موجود در آنها و کاهش جمعیت هست بطوریکه با منفک کردن جمعیت جلگه و از تراز ارتفاع 100 متر تا 1200 متر به ازای هر 100 متر افزایش ارتفاع جمعیت به نصف طبقه پایینی خود کاهش می یابد. کمربند ارتفاعی 600 تا 1200 متر گسترده ترین و پر وسعت ترین پهنه در هفت طبقه اول نقشه توپوگرافی استان می باشد. این پهنه مساحتی در حدود 5/360 کیلومتر مربع دارد که 2/15 درصد و نزدیک به یک ششم از کل مساحت استان را شامل شده می باشد. علیرغم وسعت زیاد، تراکم نسبی جمعیت بر روی این پهنه اندک بوده و حدود 17 نفر در هر کیلومتر مربع می باشد. بر روی این پهنه سه نقطه شهری استقرار دارند که در مجموع جمعیتی معادل 18399 نفر دارند. واحد توپوگرافی فوق از دیدگاه ژئومورفولوژیک شامل تعدادی از دشت‌های میانکوهی، زیرا دشت فریم صحرا و یا دره های رودخانه ای و کوهستان های جنگلی می باشد.

سوالات یا اهداف این پایان نامه :

  • شهرهای کوچک استان با در نظر داشتن ابعاد اقتصادی، اجتماعی، زیست محیطی و کالبدی از چه اندازه پایداری برخوردارند؟
  • در شرایط فعلی با در نظر داشتن شاخص های توسعه پایدار شهری، کدامیک از ابعاد از وضعیت بهتری در شهرهای کوچک استان برخوردار می باشد؟
  • برای رسیدن به پایداری کدامیک از ابعاد پایداری از وزن و اهمیت بیشتری برخوردارند؟
  • با اتخاذ چه الگویی می توان شهرهای کوچک استان را به سمت توسعه پایدار شهری هدایت نمود؟

 دانلود متن کامل پایان نامه جغرافیا در لینک پایین صفحه