عنوان کامل پایان نامه :

 سنجش پایداری شهرهای کوچک در استان مازندران

قسمتی از متن پایان نامه :

نتایج بدست آمده از پژوهش میدانی بیانگر این مطلب می باشد که از نظر ابعاد پایداری در بین شهرهای مورد مطالعه بعد کالبدی با امتیاز 505/0 بیشترین امتیاز پایداری را در شهرهای مورد مطالعه به خود اختصاص داده و سپس بعد اجتماعی با امتیاز 477/0 در رتبه بعدی و در نهایت بعد اقتصادی کم ترین امتیاز (0.454)را به خود اختصاص داده می باشد. در بین شهرهای مورد مطالعه حداکثر امتیاز پایداری به ترتیب متعلق به شهرهای رامسر و نکا با امتیاز 600/0 و 0.590 بوده می باشد. پس از آن نیز شهرهای نور با امتیاز 0.470، امیرکلا با امتیاز 0.457، فریدونکنار با امتیاز 0.410، رستمکلا با امتیاز0.398 و زیراب با امتیاز 0.392 قرار داشته اند. شهرهای زیرآب و  رستمکلا نیز به دلیل پایین بودن ارزش مولفه های اقتصادی، زیست محیطی و کالبدی در این شهرها نسبت به سایر شهرها از پایداری ضعیفی برخوردارند. بطور کلی تحلیل وضعیت پایداری در شهرهای کوچک استان نشان می دهد، ناحیه مرکزی استان مازندران از سطح پایداری ضعیفتری نسبت به دیگر شهرهای کوچک استان برخوردارند.

تحلیل وضعیت پایداری شهرهای مورد مطالعه بر اساس مدل بارومتر پایداری، نشان داد که شهرهای کوچک استان مازندران در شرایط پایداری ضعیف قرار گرفته اند، و هنوز مقدار قابل توجهی تا رسیدن به سطح پایداری در کل شهرهای کوچک استان فاصله هست. بطوری که در حوزه اقتصادی این وضع بدتر می باشد. به عنوان مثال مولفه ثبات اقتصادی به عنوان یکی از فاکتورهای مهم سنجش پایداری اقتصادی، با امتیاز 360/0 دارای امتیاز پایینی می باشد که این امر بیانگر افزایش آسیب پذیری اقتصادی در شهرهای مورد مطالعه می باشد.

از طرف دیگر نتایج حاصل از مطالعه وضعیت پایداری شهرهای کوچک نشان داد، شهرهایی که از جمعیت کمتری برخوردار بوده اند، میل به پایداری نیز در این شهرها کمتر بوده می باشد و از پایداری ضعیف تری نسبت به شهرهای بالا دست خود برخوردار بوده اند که یکی از علت های اصلی آن را می توان تخصیص منابع و بودجه های دولتی کمتر به این شهرهاست دانست. زیرا تخصیص منابع های دولتی معمولاً بر مبنای جمعیت شهرها صورت گرفته و هر چقدر جمعیت شهرها بیشتر بوده از منابع دولتی بیشتری برخوردار خواهند گردید. لذا شهرهایی که از جمعیت پایین تری برخوردارند به لحاظ اقتصادی نیز شرایط مناسبی ندارند. در این راستا نکته در خور توجه در ارتباط با شهرهای کوچک، سیاستها و اقداماتی می باشد که از سوی سطوح بالای تصمیم گیری برای این شهرها بویژه در ارتباط با نحوه و فرایند تبدیل نقاط روستایی به شهر، که حاکی از عدم در نظر داشتن ابعاد متنوع، خصایص، ویژگی ها و ظرفیت اینگونه از سکونتگاههاست و فقط عوامل سیاسی و تقاضاهای مردمی در شکل گیری و تبدیل این نقاط به شهر بیشترین تأثیر را دارند، می باشد. در ایـن زمینـه، تبصـره مـاده4 قـانون تقیسمات کشوری تأثیر موثری در تشدید طریقه تبدیل نقاط روستایی به شهر داشته می باشد. طبق این تبصره(الحاقی4/12/1389) روستاهای مرکز با هر جمعیتی و روستاهای واجد شرایط چنانچه دارای سه هزار و پانصد نفر جمعیت باشند شهر شناخته می شوند. این سکونتگاهها که امروزه بیش از یک سوم از شهرهای استان را تشکیل می‌دهند،  از دهه 75 به بعد تحت تأثیر عوامل سیاسی، سیاست های برنامه ریزان و مسئولان کشور و تدوین قوانین و مصوبات جدید افزایش چشمگیری داشته‌اند. بطوریکه در یک فاصله زمانی پانزده ساله(1375-1390) 17 شهر به نظام شهری استان اضافه شده می باشد که از این تعداد 11 شهر جمعیتی کمتر از پنج هزار نفر داشته اند. و در طی دو سال اخیر(92-1391) چهار شهر دیگر نیز به آن اضافه شده می باشد(استانداری مازندران،1392).

سوالات یا اهداف این پایان نامه :

  • شهرهای کوچک استان با در نظر داشتن ابعاد اقتصادی، اجتماعی، زیست محیطی و کالبدی از چه اندازه پایداری برخوردارند؟
  • در شرایط فعلی با در نظر داشتن شاخص های توسعه پایدار شهری، کدامیک از ابعاد از وضعیت بهتری در شهرهای کوچک استان برخوردار می باشد؟
  • برای رسیدن به پایداری کدامیک از ابعاد پایداری از وزن و اهمیت بیشتری برخوردارند؟
  • با اتخاذ چه الگویی می توان شهرهای کوچک استان را به سمت توسعه پایدار شهری هدایت نمود؟
  • شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

سایت منبع

 دانلود متن کامل پایان نامه جغرافیا در لینک پایین صفحه